Używamy cookies, aby ułatwić korzystanie z Portalu. Możesz określić warunki przechowywania, dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Dowiedz się więcej.
strona główna Strona główna | Nowości | Promocje | Zapowiedzi Twoje konto | Zarejestruj | Schowek | Kontakt | Pomoc
mapa działów
Szukaj: szukanie zaawansowane
Koszyk
Książki \ Programowanie \ C++

Opus magnum C++ 11. Programowanie w języku C++. Wydanie II poprawione (komplet) Język: 1

978-83-283-6965-8

Cena Brutto: 169.00

Cena netto: 160.95

Ilość:
Wersja: Drukowana
Autor Jerzy Grębosz
Liczba_stron 1648
Wydawnictwo Helion
Oprawa miękka
Data_Wydania 2020-05-26

Opus magnum C++ 11. Programowanie w języku C++. Wydanie II poprawione – zestaw obejmuje 3 tomy.


Jedno C i same plusy!

Dawno, dawno temu, w głębokich latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku pewien duński informatyk zainspirowany językiem C opracował jeden z najważniejszych, najbardziej elastycznych i do dziś niezastąpionych języków programowania - C++. Dziś ten język jest wykorzystywany do tworzenia gier komputerowych, obliczeń naukowych, technicznych, w medycynie, przemyśle i bankowości. NASA posługuje się nim w naziemnej kontroli lotów. Duża część oprogramowania Międzynarodowej Stacji Kosmicznej została napisana w tym języku. Nawet w marsjańskim łaziku Curiosity pracuje program w C++, który analizuje obraz z kamer i planuje dalszą trasę.


Autor tej książki - wybitny specjalista pracujący nad wieloma znaczącymi projektami we francuskich, niemieckich i włoskich instytutach fizyki jądrowej, znany czytelnikom m.in. z genialnej Symfonii C++ - postawił sobie za cel napisanie nowej, przekrojowej książki o tym języku, która w prostym, wręcz przyjacielskim stylu wprowadza czytelnika w fascynujący świat programowania zorientowanego obiektowo. Zobacz, jak potężny jest dzisiaj C++ 11.

Jeżeli chcesz nauczyć się tego języka w łatwy, pogodny, przyjazny sposób, ta książka jest właśnie dla Ciebie.

Dzięki tej książce poznasz:

  • Proste i złożone typy danych
  • Instrukcje sterujące
  • Funkcje i operatory
  • Wskaźniki
  • Klasy i dziedziczenie
  • Obsługę wyjątków
  • Wyrażenia lambda
  • Operacje wejścia-wyjścia
  • Projektowanie orientowane obiektowo
  • Szablony

    0. Proszę tego nie czytać! (1)

    • 0.1. Zaprzyjaźnijmy się! (1)

    1. Startujemy! (8)

    • 1.1. Pierwszy program (8)
    • 1.2. Drugi program (13)
    • 1.3. Ćwiczenia (18)

    2. Instrukcje sterujące (20)

    • 2.1. Prawda - fałsz, czyli o warunkach (20)
      • 2.1.1. Wyrażenie logiczne (20)
      • 2.1.2. Zmienna logiczna bool w roli warunku (21)
      • 2.1.3. Stare dobre sposoby z dawnego C++ (21)
    • 2.2. Instrukcja warunkowa if (22)
    • 2.3. Pętla while (26)
    • 2.4. Pętla do...while. (27)
    • 2.5. Pętla for (28)
    • 2.6. Instrukcja switch (31)
    • 2.7. Co wybrać: switch czy if...else? (33)
    • 2.8. Instrukcja break (36)
    • 2.9. Instrukcja goto (37)
    • 2.10. Instrukcja continue (39)
    • 2.11. Klamry w instrukcjach sterujących (40)
    • 2.12. Ćwiczenia (41)

    3. Typy (44)

    • 3.1. Deklaracje typu (44)
    • 3.2. Systematyka typów z języka C++ (45)
    • 3.3. Typy fundamentalne (46)
      • 3.3.1. Typy przeznaczone do pracy z liczbami całkowitymi (46)
      • 3.3.2. Typy do przechowywania znaków alfanumerycznych (47)
      • 3.3.3. Typy reprezentujące liczby zmiennoprzecinkowe (47)
      • 3.3.4. bool - typ do reprezentacji obiektów logicznych (48)
      • 3.3.5. Kwestia dokładności (49)
      • 3.3.6. Jak poznać limity (ograniczenia) typów wbudowanych (51)
    • 3.4. Typy o precyzyjnie żądanej szerokości (55)
    • 3.5. InicjaLIZAcja, czyli nadanie wartości w momencie narodzin (59)
    • 3.6. Definiowanie obiektów "w biegu" (60)
    • 3.7. Stałe dosłowne (62)
      • 3.7.1. Stałe dosłowne typu bool (63)
      • 3.7.2. Stałe będące liczbami całkowitymi (63)
      • 3.7.3. Stałe reprezentujące liczby zmiennoprzecinkowe (66)
      • 3.7.4. Stała dosłowna nullptr - dla wskaźników (67)
      • 3.7.5. Stałe znakowe (68)
      • 3.7.6. Stałe tekstowe, napisy, albo po prostu stringi (71)
      • 3.7.7. Surowe stałe tekstowe (napisy, stringi) (73)
    • 3.8. Typy złożone (76)
    • 3.9. Typ void (77)
    • 3.10. Zakres ważności nazwy obiektu a czas życia obiektu (78)
      • 3.10.1. Zakres: lokalny (78)
      • 3.10.2. Zakres: instrukcja (79)
      • 3.10.3. Zakres: blok funkcji (79)
      • 3.10.4. Zakres: obszar pliku (80)
      • 3.10.5. Zakres: obszar klasy (80)
      • 3.10.6. Zakres określony przez przestrzeń nazw (80)
    • 3.11. Zasłanianie nazw (85)
    • 3.12. Specyfikator (przydomek) const (87)
    • 3.13. Specyfikator (przydomek) constexpr (88)
    • 3.14. Obiekty register (92)
    • 3.15. Specyfikator volatile (92)
    • 3.16. using oraz typedef - tworzenie dodatkowej nazwy typu (93)
    • 3.17. Typy wyliczeniowe enum (96)
      • 3.17.1. Dawne zwykłe enum a nowe zakresowe enum class (103)
      • 3.17.2. Kilka uwag dla wtajemniczonych (105)
    • 3.18. auto, czyli automatyczne rozpoznawanie typu definiowanego obiektu (106)
    • 3.19. decltype - operator do określania typu zadanego wyrażenia (109)
    • 3.20. Inicjalizacja z pustą klamrą { }, czyli wartością domniemaną (111)
    • 3.21. Przydomek alignas - adresy równe i równiejsze (113)
    • 3.22. Ćwiczenia (115)

    4. Operatory (119)

    • 4.1. Operatory arytmetyczne (119)
      • 4.1.1. Operator %, czyli reszta z dzielenia (modulo) (120)
      • 4.1.2. Jednoargumentowe operatory + i (121)
      • 4.1.3. Operatory inkrementacji i dekrementacji (121)
      • 4.1.4. Operator przypisania = (123)
    • 4.2. Operatory logiczne (124)
      • 4.2.1. Operatory relacji (124)
      • 4.2.2. Operatory sumy logicznej || oraz iloczynu logicznego && (125)
      • 4.2.3. Wykrzyknik !, czyli operator negacji (126)
    • 4.3. Operatory bitowe (127)
      • 4.3.1. Przesunięcie w lewo << (128)
      • 4.3.2. Przesunięcie w prawo >> (129)
      • 4.3.3. Bitowe operatory sumy, iloczynu, negacji, różnicy symetrycznej (130)
    • 4.4. Różnica między operatorami logicznymi a operatorami bitowymi (130)
    • 4.5. Pozostałe operatory przypisania (132)
    • 4.6. Operator uzyskiwania adresu (operator &) (133)
    • 4.7. Wyrażenie warunkowe (134)
    • 4.8. Operator sizeof (135)
    • 4.9. Operator noexcept (137)
    • 4.10. Deklaracja static_assert (137)
    • 4.11. Operator alignof informujący o najkorzystniejszym wyrównaniu adresu (139)
    • 4.12. Operatory rzutowania (141)
      • 4.12.1. Rzutowanie według tradycyjnych (niezalecanych) sposobów (141)
      • 4.12.2. Rzutowanie za pomocą nowych operatorów rzutowania (142)
      • 4.12.3. Operator static_cast (143)
      • 4.12.4. Operator const_cast (145)
      • 4.12.5. Operator dynamic_cast (146)
      • 4.12.6. Operator reinterpret_cast (147)
    • 4.13. Operator: przecinek (148)
    • 4.14. Priorytety operatorów (148)
    • 4.15. Łączność operatorów (151)
    • 4.16. Ćwiczenia (152)

    5. Typ string i typ vector - pierwsza wzmianka (156)

    • 5.1. Typ std::string do pracy z tekstami (156)
    • 5.2. Typ vector - długi rząd obiektów (161)
    • 5.3. Zakresowe for (169)
    • 5.4. Ćwiczenia (172)

    6. Funkcje (174)

    • 6.1. Definicja funkcji i jej wywołanie (174)
    • 6.2. Deklaracja funkcji (175)
    • 6.3. Funkcja często wywołuje inną funkcję (177)
    • 6.4. Zwracanie przez funkcję rezultatu (177)
      • 6.4.1. Obiekt tworzony za pomocą auto, a inicjalizowany rezultatem funkcji (179)
      • 6.4.2. O zwracaniu (lub niezwracaniu) rezultatu przez funkcję main (180)
    • 6.5. Nowy, alternatywny sposób deklaracji funkcji (181)
    • 6.6. Stos (183)
    • 6.7. Przesyłanie argumentów do funkcji przez wartość (184)
    • 6.8. Przesyłanie argumentów przez referencję (185)
    • 6.9. Pożyteczne określenia: l-wartość i r-wartość (188)
    • 6.10. Referencje do l-wartości i referencje do r-wartości jako argumenty funkcji (190)
      • 6.10.1. Który sposób przesyłania argumentu do funkcji wybrać? (197)
    • 6.11. Kiedy deklaracja funkcji nie jest konieczna? (198)
    • 6.12. Argumenty domniemane (199)
      • 6.12.1. Ciekawostki na temat argumentów domniemanych (202)
    • 6.13. Nienazwany argument (207)
    • 6.14. Funkcje inline (w linii) (208)
    • 6.15. Przypomnienie o zakresie ważności nazw deklarowanych wewnątrz funkcji (212)
    • 6.16. Wybór zakresu ważności nazwy i czasu życia obiektu (212)
      • 6.16.1. Obiekty globalne (212)
      • 6.16.2. Obiekty automatyczne (213)
      • 6.16.3. Obiekty lokalne statyczne (214)
    • 6.17. Funkcje w programie składającym się z kilku plików (218)
      • 6.17.1. Nazwy statyczne globalne (222)
    • 6.18. Funkcja zwracająca rezultat będący referencją l-wartości (223)
    • 6.19. Funkcje rekurencyjne (228)
    • 6.20. Funkcje biblioteczne (237)
    • 6.21. Funkcje constexpr (240)
      • 6.21.1. Wymogi, które musi spełniać funkcja constexpr (w standardzie C++11) (242)
      • 6.21.2. Przykład pokazujący aspekty funkcji constexpr (243)
      • 6.21.3. Argumenty funkcji constexpr będące referencjami (252)
    • 6.22. Definiowanie referencji przy użyciu słowa auto (253)
      • 6.22.1. Gdy inicjalizatorem jest wywołanie funkcji zwracającej referencję (260)
    • 6.23. Ćwiczenia (263)

    7. Preprocesor (269)

    • 7.1. Dyrektywa pusta # (269)
    • 7.2. Dyrektywa #define (269)
    • 7.3. Dyrektywa #undef (271)
    • 7.4. Makrodefinicje (272)
    • 7.5. Sklejacz nazw argumentów, czyli operator ## (274)
    • 7.6. Parametr aktualny makrodefinicji - w postaci tekstu (275)
    • 7.7. Dyrektywy kompilacji warunkowej (275)
    • 7.8. Dyrektywa #error (279)
    • 7.9. Dyrektywa #line (280)
    • 7.10. Wstawianie treści innych plików do tekstu kompilowanego właśnie pliku (280)
    • 7.11. Dyrektywy zależne od implementacji (282)
    • 7.12. Nazwy predefiniowane (282)
    • 7.13. Ćwiczenia (285)

    8. Tablice (288)

    • 8.1. Co to jest tablica (288)
    • 8.2. Elementy tablicy (289)
    • 8.3. Inicjalizacja tablic (291)
    • 8.4. Przekazywanie tablicy do funkcji (292)
    • 8.5. Przykład z tablicą elementów typu enum (296)
    • 8.6. Tablice znakowe (298)
    • 8.7. Ćwiczenia (306)

    9. Tablice wielowymiarowe (311)

    • 9.1. Tablica tablic (311)
    • 9.2. Przykład programu pracującego z tablicą dwuwymiarową (313)
    • 9.3. Gdzie w pamięci jest dany element tablicy (315)
    • 9.4. Typ wyrażeń związanych z tablicą wielowymiarową (315)
    • 9.5. Przesyłanie tablic wielowymiarowych do funkcji (317)
    • 9.6. Ćwiczenia (319)

    10. Wektory wielowymiarowe (321)

    • 10.1. Najpierw przypomnienie istotnych tu cech klasy vector (321)
    • 10.2. Jak za pomocą klasy vector budować tablice wielowymiarowe (322)
    • 10.3. Funkcja pokazująca zawartość wektora dwuwymiarowego (323)
    • 10.4. Definicja dwuwymiarowego wektora - pustego (325)
    • 10.5. Definicja wektora dwuwymiarowego z listą inicjalizatorów (326)
    • 10.6. Wektor dwuwymiarowy o żądanych rozmiarach, choć bez inicjalizacji (327)
    • 10.7. Zmiana rozmiaru wektora 2D funkcją resize (328)
    • 10.8. Zmiany rozmiaru wektora 2D funkcjami push_back, pop_back (329)
    • 10.9. Zmniejszanie rozmiaru wektora dwuwymiarowego funkcją pop_back (332)
    • 10.10. Funkcje mogące modyfikować treść wektora 2D (332)
    • 10.11. Wysłanie rzędu wektora 2D do funkcji pracującej z wektorem 1D (334)
    • 10.12. Całość przykładu definiującego wektory dwuwymiarowe (335)
    • 10.13. Po co są dwuwymiarowe wektory nieprostokątne (335)
    • 10.14. Wektory trójwymiarowe (337)
    • 10.15. Sposoby definicji wektora 3D o ustalonych rozmiarach (340)
    • 10.16. Nadawanie pustemu wektorowi 3D wymaganych rozmiarów (344)
      • 10.16.1. Zmiana rozmiarów wektora 3D funkcjami resize (344)
      • 10.16.2. Zmiana rozmiarów wektora 3D funkcjami push_back (346)
    • 10.17. Trójwymiarowe wektory 3D - nieprostopadłościenne (347)
    • 10.18. Ćwiczenia (351)

    11. Wskaźniki - wiadomości wstępne (353)

    • 11.1. Wskaźniki mogą bardzo ułatwić życie (353)
    • 11.2. Definiowanie wskaźników (355)
    • 11.3. Praca ze wskaźnikiem (356)
    • 11.4. Definiowanie wskaźnika z użyciem auto (359)
    • 11.5. Wyrażenie *wskaźnik jest l-wartością (360)
    • 11.6. Operator rzutowania reinterpret_cast a wskaźniki (360)
    • 11.7. Wskaźniki typu void* (363)
    • 11.8. Strzał na oślep - wskaźnik zawsze na coś wskazuje (365)
      • 11.8.1. Wskaźnik wolno porównać z adresem zero - nullptr (367)
    • 11.9. Ćwiczenia (367)

    12. Cztery domeny zastosowania wskaźników (369)

    • 12.1. Zastosowanie wskaźników wobec tablic (369)
      • 12.1.1. Ćwiczenia z mechaniki ruchu wskaźnika (369)
      • 12.1.2. Użycie wskaźnika w pracy z tablicą (373)
      • 12.1.3. Arytmetyka wskaźników (377)
      • 12.1.4. Porównywanie wskaźników (379)
    • 12.2. Zastosowanie wskaźników w argumentach funkcji (380)
      • 12.2.1. Jeszcze raz o przesyłaniu tablic do funkcji (384)
      • 12.2.2. Odbieranie tablicy jako wskaźnika (384)
      • 12.2.3. Argument formalny będący wskaźnikiem do obiektu const (386)
    • 12.3. Zastosowanie wskaźników przy dostępie do konkretnych komórek pamięci (389)
    • 12.4. Rezerwacja obszarów pamięci (390)
      • 12.4.1. Operatory new i delete albo Oratorium Stworzenie Świata (391)
      • 12.4.2. Operator new a słowo kluczowe auto (395)
      • 12.4.3. Inicjalizacja obiektu tworzonego operatorem new (395)
      • 12.4.4. Operatorem new możemy także tworzyć obiekty stałe (396)
      • 12.4.5. Dynamiczna alokacja tablicy (397)
      • 12.4.6. Tablice wielowymiarowe tworzone operatorem new (398)
      • 12.4.7. Umiejscawiający operator new (401)
      • 12.4.8. "Przychodzimy, odchodzimy - cichuteńko, na..." (406)
      • 12.4.9. Zapas pamięci to nie studnia bez dna (408)
      • 12.4.10. Nowy sposób powiadomienia: rzucenie wyjątku std::bad_alloc (409)
      • 12.4.11. Funkcja set_new_handler (411)
    • 12.5. Ćwiczenia (413)

    13. Wskaźniki - runda trzecia (417)

    • 13.1. Stałe wskaźniki (417)
    • 13.2. Stałe wskaźniki a wskaźniki do stałych (418)
      • 13.2.1. Wierzch i głębia (419)
    • 13.3. Definiowanie wskaźnika z użyciem auto (420)
      • 13.3.1. Symbol zastępczy auto a opuszczanie gwiazdki przy definiowaniu wskaźnika (423)
    • 13.4. Sposoby ustawiania wskaźników (425)
    • 13.5. Parada kłamców, czyli o rzutowaniu const_cast (427)
    • 13.6. Tablice wskaźników (431)
    • 13.7. Wariacje na temat C-stringów (433)
    • 13.8. Argumenty z linii wywołania programu (440)
    • 13.9. Ćwiczenia (443)

    14. Wskaźniki do funkcji (445)

    • 14.1. Wskaźnik, który może wskazywać na funkcję (445)
    • 14.2. Ćwiczenia z definiowania wskaźników do funkcji (448)
    • 14.3. Wskaźnik do funkcji jako argument innej funkcji (454)
    • 14.4. Tablica wskaźników do funkcji (458)
    • 14.5. Użycie deklaracji using i typedef w świecie wskaźników (463)
      • 14.5.1. Alias przydatny w argumencie funkcji (463)
      • 14.5.2. Alias przydatny w definicji tablicy wskaźników do funkcji (464)
    • 14.6. Użycie auto lub decltype do automatycznego rozpoznania potrzebnego typu (465)
    • 14.7. Ćwiczenia (467)

    15. Przeładowanie nazwy funkcji (469)

    • 15.1. Co oznacza przeładowanie (469)
    • 15.2. Przeładowanie od kuchni (472)
    • 15.3. Jak możemy przeładowywać, a jak się nie da? (472)
    • 15.4. Czy przeładowanie nazw funkcji jest techniką orientowaną obiektowo? (475)
    • 15.5. Linkowanie z modułami z innych języków (476)
    • 15.6. Przeładowanie a zakres ważności deklaracji funkcji (477)
    • 15.7. Rozważania o identyczności lub odmienności typów argumentów (479)
      • 15.7.1. Przeładowanie a typy tworzone z using lub typedef oraz typy enum (480)
      • 15.7.2. Tablica a wskaźnik (480)
      • 15.7.3. Pewne szczegóły o tablicach wielowymiarowych (481)
      • 15.7.4. Przeładowanie a referencja (483)
      • 15.7.5. Identyczność typów: T, const T, volatile T (484)
      • 15.7.6. Przeładowanie a typy: T*, volatile T*, const T* (485)
      • 15.7.7. Przeładowanie a typy: T&, volatile T&, const T& (486)
    • 15.8. Adres funkcji przeładowanej (487)
      • 15.8.1. Zwrot rezultatu będącego adresem funkcji przeładowanej (489)
    • 15.9. Kulisy dopasowywania argumentów do funkcji przeładowanych (491)
    • 15.10. Etapy dopasowania (492)
      • 15.10.1. Etap 1. Dopasowanie dokładne, bo konwersja niepotrzebna (492)
      • 15.10.2. Etap 1a. Dopasowanie dokładne, bo z tzw. trywialną konwersją (493)
      • 15.10.3. Etap 2. Dopasowanie z awansem (z promocją) (494)
      • 15.10.4. Etap 3. Próba dopasowania za pomocą konwersji standardowych (496)
      • 15.10.5. Etap 4. Dopasowanie z użyciem konwersji zdefiniowanych przez użytkownika (498)
      • 15.10.6. Etap 5. Dopasowanie do funkcji z wielokropkiem (498)
    • 15.11. Wskaźników nie dopasowuje się inaczej niż dosłownie (498)
    • 15.12. Dopasowywanie wywołań z kilkoma argumentami (499)
    • 15.13. Ćwiczenia (500)

    16. Klasy (503)

    • 16.1. Typy definiowane przez użytkownika (503)
    • 16.2. Składniki klasy (505)
    • 16.3. Składnik będący obiektem (506)
    • 16.4. Kapsułowanie (507)
    • 16.5. Ukrywanie informacji (508)
    • 16.6. Klasa a obiekt (511)
    • 16.7. Wartości wstępne w składnikach nowych obiektów. Inicjalizacja "w klasie" (513)
    • 16.8. Funkcje składowe (516)
      • 16.8.1. Posługiwanie się funkcjami składowymi (516)
      • 16.8.2. Definiowanie funkcji składowych (517)
    • 16.9. Jak to właściwie jest? (this) (522)
    • 16.10. Odwołanie się do publicznych danych składowych obiektu (524)
    • 16.11. Zasłanianie nazw (525)
      • 16.11.1. Nie sięgaj z klasy do obiektów globalnych (528)
    • 16.12. Przeładowanie i zasłonięcie równocześnie (529)
    • 16.13. Nowa klasa? Osobny plik! (529)
      • 16.13.1. Poznajmy praktyczną realizację wieloplikowego programu (532)
      • 16.13.2. Zasada umieszczania dyrektywy using namespace w plikach (544)
    • 16.14. Przesyłanie do funkcji argumentów będących obiektami (544)
      • 16.14.1. Przesyłanie obiektu przez wartość (544)
      • 16.14.2. Przesyłanie przez referencję (546)
    • 16.15. Konstruktor - pierwsza wzmianka (547)
    • 16.16. Destruktor - pierwsza wzmianka (552)
    • 16.17. Składnik statyczny (556)
      • 16.17.1. Do czego może się przydać składnik statyczny w klasie? (565)
    • 16.18. Statyczna funkcja składowa (565)
      • 16.18.1. Deklaracja składnika statycznego mająca inicjalizację "w klasie" (570)
    • 16.19. Funkcje składowe typu const oraz volatile (576)
      • 16.19.1. Przeładowanie a funkcje składowe const i volatile (580)
    • 16.20. Struktura (580)
    • 16.21. Klasa będąca agregatem. Klasa bez konstruktora (581)
    • 16.22. Funkcje składowe z przydomkiem constexpr (583)
    • 16.23. Specyfikator mutable (590)
    • 16.24. Bardziej rozbudowany przykład zastosowania klasy (591)
    • 16.25. Ćwiczenia (602)

    17. Biblioteczna klasa std::string (607)

    • 17.1. Rozwiązanie przechowywania tekstów musiało się znaleźć (607)
    • 17.2. Klasa std::string to przecież nasz stary znajomy (609)
    • 17.3. Definiowanie obiektów klasy string (610)
    • 17.4. Użycie operatorów =, +, += w pracy ze stringami (615)
    • 17.5. Pojemność, rozmiar i długość stringu (616)
      • 17.5.1. Bliźniacze funkcje size() i length() (616)
      • 17.5.2. Funkcja składowa empty (617)
      • 17.5.3. Funkcja składowa max_size (617)
      • 17.5.4. Funkcja składowa capacity (617)
      • 17.5.5. Funkcje składowe reserve i shrink_to_fit (619)
      • 17.5.6. resize - zmiana długości stringu "na siłę" (620)
      • 17.5.7. Funkcja składowa clear (622)
    • 17.6. Użycie operatora [ ] oraz funkcji at (622)
      • 17.6.1. Działanie operatora [ ] (623)
      • 17.6.2. Działanie funkcji składowej at (624)
      • 17.6.3. Przebieganie po wszystkich literach stringu zakresowym for (627)
    • 17.7. Funkcje składowe front i back (627)
    • 17.8. Jak umieścić w tekście liczbę? (628)
    • 17.9. Jak wczytać liczbę ze stringu? (630)
    • 17.10. Praca z fragmentem stringu, czyli z substringiem (633)
    • 17.11. Funkcja składowa substr (634)
    • 17.12. Szukanie zadanego substringu w obiekcie klasy string - funkcje find (635)
    • 17.13. Szukanie rozpoczynane od końca stringu (638)
    • 17.14. Szukanie w stringu jednego ze znaków z zadanego zestawu (639)
    • 17.15. Usuwanie znaków ze stringu - erase i pop_back (641)
    • 17.16. Wstawianie znaków do istniejącego stringu - funkcje insert (642)
    • 17.17. Zamiana części znaków na inne znaki - replace (644)
    • 17.18. Zaglądanie do wnętrza obiektu klasy string funkcją data (647)
    • 17.19. Zawartość obiektu klasy string a C-string (648)
    • 17.20. W porządku alfabetycznym, czyli porównywanie stringów (651)
      • 17.20.1. Porównywanie stringów za pomocą funkcji compare (652)
      • 17.20.2. Porównywanie stringów przy użyciu operatorów ==, !=, <, >, <=, >= (656)
    • 17.21. Zamiana treści stringu na małe lub wielkie litery (657)
    • 17.22. Kopiowanie treści obiektu klasy string do tablicy znakowej - funkcja copy (659)
    • 17.23. Wzajemna zamiana treści dwóch obiektów klasy string - funkcja swap (660)
    • 17.24. Wczytywanie z klawiatury stringu o nieznanej wcześniej długości - getline (661)
      • 17.24.1. Pułapka, czyli jak getline może Cię zaskoczyć (664)
    • 17.25. Iteratory stringu (668)
      • 17.25.1. Iterator do obiektu stałego (672)
      • 17.25.2. Funkcje składowe klasy string pracujące z iteratorami (673)
    • 17.26. Klasa string korzysta z techniki przenoszenia (678)
    • 17.27. Bryk, czyli "pamięć zewnętrzna" programisty (679)
    • 17.28. Ćwiczenia (687)

    18. Deklaracje przyjaźni (694)

    • 18.1. Przyjaciele w życiu i w C++ (694)
    • 18.2. Przykład: dwie klasy deklarują przyjaźń z tą samą funkcją (696)
    • 18.3. W przyjaźni trzeba pamiętać o kilku sprawach (698)
    • 18.4. Obdarzenie przyjaźnią funkcji składowej innej klasy (701)
    • 18.5. Klasy zaprzyjaźnione (703)
    • 18.6. Konwencja umieszczania deklaracji przyjaźni w klasie (705)
    • 18.7. Kilka otrzeźwiających słów na zakończenie (705)
    • 18.8. Ćwiczenia (706)

    19. Obsługa sytuacji wyjątkowych (708)

    • 19.1. Jak dać znać, że coś się nie udało? (708)
    • 19.2. Pierwszy prosty przykład (710)
    • 19.3. Kolejność bloków catch ma znaczenie (712)
    • 19.4. Który blok catch nadaje się do złapania lecącego wyjątku? (713)
    • 19.5. Bloki try mogą być zagnieżdżane (715)
    • 19.6. Obsługa wyjątków w praktycznym programie (718)
    • 19.7. Specyfikator noexcept i operator noexcept (729)
    • 19.8. Ćwiczenia (732)

    20. Klasa-składnik oraz klasa lokalna (734)

    • 20.1. Klasa-składnik, czyli gdy w klasie jest zagnieżdżona definicja innej klasy (734)
    • 20.2. Prawdziwy przykład zagnieżdżenia definicji klasy (741)
    • 20.3. Lokalna definicja klasy (752)
    • 20.4. Lokalne nazwy typów (755)
    • 20.5. Ćwiczenia (756)

    21. Konstruktory i destruktory (758)

    • 21.1. Konstruktor (758)
      • 21.1.1. Przykład programu zawierającego klasę z konstruktorami (759)
    • 21.2. Specyfikator (przydomek) explicit (770)
    • 21.3. Kiedy i jak wywoływany jest konstruktor (771)
      • 21.3.1. Konstruowanie obiektów lokalnych (771)
      • 21.3.2. Konstruowanie obiektów globalnych (772)
      • 21.3.3. Konstrukcja obiektów tworzonych operatorem new (772)
      • 21.3.4. Jawne wywołanie konstruktora (773)
      • 21.3.5. Dalsze sytuacje, gdy pracuje konstruktor (776)
    • 21.4. Destruktor (776)
      • 21.4.1. Jawne wywołanie destruktora (ogromnie rzadka sytuacja) (778)
    • 21.5. Nie rzucajcie wyjątków z destruktorów (778)
    • 21.6. Konstruktor domniemany (780)
    • 21.7. Funkcje składowe z przypiskami = default i = delete (781)
    • 21.8. Konstruktorowa lista inicjalizacyjna składników klasy (783)
      • 21.8.1. Dla wtajemniczonych: wyjątki rzucane z konstruktorowej listy inicjalizacyjnej (790)
    • 21.9. Konstruktor delegujący (794)
    • 21.10. Pomocnicza klasa std::initializer_list - lista inicjalizatorów (801)
      • 21.10.1. Zastosowania niekonstruktorowe (801)
      • 21.10.2. Konfuzja: lista inicjalizatorów a lista inicjalizacyjna (810)
      • 21.10.3. Konstruktor z argumentem będącym klamrową listą inicjalizatorów (811)
    • 21.11. Konstrukcja obiektu, którego składnikiem jest obiekt innej klasy (816)
    • 21.12. Konstruktory niepubliczne? (823)
    • 21.13. Konstruktory constexpr mogą wytwarzać obiekty constexpr (825)
    • 21.14. Ćwiczenia (835)

    22. Konstruktory: kopiujący i przenoszący (838)

    • 22.1. Konstruktor kopiujący (albo inicjalizator kopiujący) (838)
    • 22.2. Przykład klasy z konstruktorem kopiującym (839)
    • 22.3. Kompilatorowi wolno pominąć niepotrzebne kopiowanie (844)
    • 22.4. Dlaczego przez referencję? (846)
    • 22.5. Konstruktor kopiujący gwarantujący nietykalność (847)
    • 22.6. Współodpowiedzialność (848)
    • 22.7. Konstruktor kopiujący generowany automatycznie (848)
    • 22.8. Kiedy powinniśmy sami zdefiniować konstruktor kopiujący? (849)
    • 22.9. Referencja do r-wartości daje zezwolenie na recykling (856)
    • 22.10. Funkcja std::move, która nie przenosi, a tylko rzutuje (859)
    • 22.11. Odebrana r-wartość staje się w ciele funkcji l-wartością (861)
    • 22.12. Konstruktor przenoszący (inicjalizator przenoszący) (863)
      • 22.12.1. Konstruktor przenoszący generowany przez kompilator (868)
      • 22.12.2. Inne konstruktory generowane automatycznie (868)
      • 22.12.3. Zwrot obiektu lokalnego przez wartość? Nie używamy przenoszenia! (869)
    • 22.13. Tak zwana "semantyka przenoszenia" (870)
    • 22.14. Nowe pojęcia dla ambitnych: gl-wartość, x-wartość i pr-wartość (870)
    • 22.15. decltype - operator rozpoznawania typu bardzo wyszukanych wyrażeń (873)
    • 22.16. Ćwiczenia (878)

    23. Tablice obiektów (880)

    • 23.1. Definiowanie tablic obiektów i praca z nimi (880)
    • 23.2. Tablica obiektów definiowana operatorem new (881)
    • 23.3. Inicjalizacja tablic obiektów (883)
      • 23.3.1. Inicjalizacja tablicy, której obiekty są agregatami (883)
      • 23.3.2. Inicjalizacja tablic, których elementy nie są agregatami (886)
    • 23.4. Wektory obiektów (890)
      • 23.4.1. Wektor, którego elementami są obiekty klasy będącej agregatem (892)
      • 23.4.2. Wektor, którego elementami są obiekty klasy niebędącej agregatem (894)
    • 23.5. Ćwiczenia (895)

    24. Wskaźnik do składników klasy (896)

    • 24.1. Wskaźniki zwykłe - repetytorium (896)
    • 24.2. Wskaźnik do pokazywania na składnik-daną (897)
      • 24.2.1. Przykład zastosowania wskaźników do składników klasy (901)
    • 24.3. Wskaźnik do funkcji składowej (908)
      • 24.3.1. Przykład zastosowania wskaźników do funkcji składowych (910)
    • 24.4. Tablica wskaźników do danych składowych klasy (917)
    • 24.5. Tablica wskaźników do funkcji składowych klasy (918)
      • 24.5.1. Przykład tablicy/wektora wskaźników do funkcji składowych (919)
    • 24.6. Wskaźniki do składników statycznych są zwykłe (922)
    • 24.7. Ćwiczenia (923)

    25. Konwersje definiowane przez użytkownika (925)

    • 25.1. Sformułowanie problemu (925)
    • 25.2. Konstruktory konwertujące (927)
      • 25.2.1. Kiedy jawnie, kiedy niejawnie (928)
      • 25.2.2. Przykład konwersji konstruktorem (933)
    • 25.3. Funkcja konwertująca - operator konwersji (935)
      • 25.3.1. Na co funkcja konwertująca zamieniać nie może (941)
    • 25.4. Który wariant konwersji wybrać? (942)
    • 25.5. Sytuacje, w których zachodzi konwersja (944)
    • 25.6. Zapis jawnego wywołania konwersji typów (945)
      • 25.6.1. Advocatus zapisu przypominającego: "wywołanie funkcji" (945)
      • 25.6.2. Advocatus zapisu: "rzutowanie" (946)
    • 25.7. Nie całkiem pasujące argumenty, czyli konwersje kompilatora przy dopasowaniu (946)
    • 25.8. Kilka rad dotyczących konwersji (951)
    • 25.9. Ćwiczenia (952)

    26. Przeładowanie operatorów (954)

    • 26.1. Co to znaczy przeładować operator? (954)
    • 26.2. Przeładowanie operatorów - definicja i trochę teorii (956)
    • 26.3. Moje zabawki (960)
    • 26.4. Funkcja operatorowa jako funkcja składowa (961)
    • 26.5. Funkcja operatorowa nie musi być przyjacielem klasy (964)
    • 26.6. Operatory predefiniowane (964)
    • 26.7. Ile operandów ma mieć ten operator? (965)
    • 26.8. Operatory jednooperandowe (965)
    • 26.9. Operatory dwuoperandowe (968)
      • 26.9.1. Przykład na przeładowanie operatora dwuoperandowego (968)
      • 26.9.2. Przemienność (970)
      • 26.9.3. Choć operatory inne, to nazwę mają tę samą (971)
    • 26.10. Przykład zupełnie niematematyczny (971)
    • 26.11. Operatory postinkrementacji i postdekrementacji - koniec z niesprawiedliwością (981)
    • 26.12. Praktyczne rady dotyczące przeładowania (983)
    • 26.13. Pojedynek: operator jako funkcja składowa czy globalna? (985)
    • 26.14. Zasłona spada, czyli tajemnica operatora << (986)
    • 26.15. Stałe dosłowne definiowane przez użytkownika (992)
      • 26.15.1. Przykład: stałe dosłowne użytkownika odbierane jako gotowane (996)
      • 26.15.2. Przykład: stałe dosłowne użytkownika odbierane na surowo (1005)
    • 26.16. Ćwiczenia (1008)

    27. Przeładowanie: =, [ ], ( ), -> (1012)

    • 27.1. Cztery operatory, które muszą być niestatycznymi funkcjami składowymi (1012)
    • 27.2. Operator przypisania = (wersja kopiująca) (1012)
      • 27.2.1. Przykład na przeładowanie (kopiującego) operatora przypisania (1014)
      • 27.2.2. Przypisanie "kaskadowe" (1021)
      • 27.2.3. Po co i jak zabezpieczamy się przed przypisaniem a = a (1023)
      • 27.2.4. Jak opowiedzieć potocznie o konieczności istnienia operatora przypisania? (1024)
      • 27.2.5. Kiedy kopiujący operator przypisania nie jest generowany automatycznie (1026)
    • 27.3. Przenoszący operator przypisania = (1026)
    • 27.4. Specjalne funkcje składowe i nierealna prosta zasada (1035)
    • 27.5. Operator [ ] (1036)
    • 27.6. Operator () (1040)
    • 27.7. Operator -> (1046)
      • 27.7.1. "Sprytny wskaźnik" wykorzystuje przeładowanie właśnie tego operatora (1048)
    • 27.8. Ćwiczenia (1055)

    28. Przeładowanie operatorów new i delete na użytek klasy (1057)

    • 28.1. Po co przeładowujemy operatory new i new[ ] (1057)
    • 28.2. Funkcja operator new i operator new[ ] w klasie K (1058)
    • 28.3. Jak się deklaruje operatory new i delete w klasie? (1061)
    • 28.4. Przykładowy program z przeładowanymi new i delete (1063)
      • 28.4.1. Gdy dopuszczamy rzucanie wyjątku std::bad_alloc (1064)
      • 28.4.2. Po staremu nadal można (1069)
      • 28.4.3. Rezerwacja tablicy obiektów naszej klasy Twektorek (1069)
      • 28.4.4. Nasze własne argumenty wysłane do operatora new (1071)
      • 28.4.5. Operatory new i delete odziedziczone do klasy pochodnej (1073)
      • 28.4.6. A jednak polimorfizm jest możliwy (1075)
      • 28.4.7. Tworzenie i likwidowanie tablicy obiektów klasy pochodnej (1075)
      • 28.4.8. Operatory new, które nie rzucą wyjątku std::bad_alloc (1076)
    • 28.5. Rzut oka wstecz na przeładowanie operatorów (1081)
    • 28.6. Ćwiczenia (1082)

    29. Unie i pola bitowe (1084)

    • 29.1. Unia (1084)
    • 29.2. Unia anonimowa (1086)
    • 29.3. Klasa uniopodobna (unia z metryczką) (1088)
    • 29.4. Gdy składnik unii jest obiektem jakiejś klasy (1090)
    • 29.5. Unia o składnikach mających swe konstruktory, destruktory itp. (1092)
    • 29.6. Pola bitowe (1099)
    • 29.7. Unia i pola bitowe upraszczają deszyfrowanie słów danych (1103)
    • 29.8. Ćwiczenia (1110)

    30. Wyrażenia lambda i wysłanie kodu do innych funkcji (1114)

    • 30.1. Preludium: dwa sposoby przesłania kryterium oceniania (1114)
      • 30.1.1. Sposób I. Kryterium przekazane wskaźnikiem do funkcji (orzekającej) (1117)
      • 30.1.2. Sposób II. Kryterium umieszczone w obiekcie funkcyjnym (1119)
      • 30.1.3. Kryterium oceny z parametrem (czyli o wyższości funktorów) (1121)
      • 30.1.4. Funkcja-algorytm biblioteczny std::count_if (1123)
      • 30.1.5. Co lepsze: funkcja orzekająca czy orzekający obiekt funkcyjny? (1126)
    • 30.2. Wyrażenie lambda (1128)
    • 30.3. Formy wyrażenia lambda (1133)
      • 30.3.1. Lista argumentów (formalnych) (1134)
      • 30.3.2. Ciało wyrażenia lambda (1134)
      • 30.3.3. Typ rezultatu (1135)
      • 30.3.4. Lista wychwytywania (1136)
      • 30.3.5. Słowo kluczowe mutable w wyrażeniu lambda (1138)
      • 30.3.6. Specyfikacja dotycząca wyjątków rzucanych z wyrażenia lambda (1139)
    • 30.4. Wyrażenie lambda zastosowane w funkcji składowej (1139)
    • 30.5. Tworzenie (nazwanych) obiektów lambda słowem auto (1143)
      • 30.5.1. Tworzenie obiektów na lambdy słowem kluczowym auto (1144)
      • 30.5.2. Tworzenie (nazwanych) obiektów lambda szablonem std::function (1146)
    • 30.6. Stowarzyszenie martwych referencji (1151)
    • 30.7. Rekurencja przy użyciu wyrażenia lambda (1154)
    • 30.8. Wyrażenie lambda jako domniemana wartość argumentu (1158)
    • 30.9. Rzucanie wyjątków z wyrażenia lambda (1162)
    • 30.10. Vivat lambda! (1166)
    • 30.11. Ćwiczenia (1167)

    31. Dziedziczenie klas (1170)

    • 31.1. Istota dziedziczenia (1170)
    • 31.2. Dostęp do składników (1173)
      • 31.2.1. Prywatne składniki klasy podstawowej (1173)
      • 31.2.2. Nieprywatne składniki klasy podstawowej (1175)
      • 31.2.3. Klasa pochodna też decyduje (1176)
      • 31.2.4. Deklaracja dostępu using, czyli udostępnianie wybiórcze (1178)
    • 31.3. Czego się nie dziedziczy (1181)
      • 31.3.1. "Niedziedziczenie" konstruktorów (1181)
      • 31.3.2. "Niedziedziczenie" operatora przypisania (1182)
      • 31.3.3. "Niedziedziczenie" destruktora (1182)
    • 31.4. Drzewo genealogiczne (1183)
    • 31.5. Dziedziczenie - doskonałe narzędzie programowania (1184)
    • 31.6. Kolejność wywoływania konstruktorów (1186)
    • 31.7. Przypisanie i inicjalizacja obiektów w warunkach dziedziczenia (1192)
      • 31.7.1. Klasa pochodna nie definiuje swojego kopiującego operatora przypisania (1192)
      • 31.7.2. Klasa pochodna nie definiuje swojego konstruktora kopiującego (1193)
      • 31.7.3. Inicjalizacja i przypisywanie według obiektu będącego const (1194)
    • 31.8. Przykład: konstruktor kopiujący i operator przypisania dla klasy pochodnej (1194)
      • 31.8.1. Jak zainstalować mechanizm kopiowania w klasie pochodnej (1200)
      • 31.8.2. Jak w klasie pochodnej zainstalować mechanizm przenoszenia (1204)
    • 31.9. Dziedziczenie od kilku "rodziców" (wielodziedziczenie) (1208)
      • 31.9.1. Konstruktor klasy pochodnej przy wielodziedziczeniu (1209)
      • 31.9.2. Ryzyko wieloznaczności przy wielodziedziczeniu (1212)
      • 31.9.3. Czy bliższe pokrewieństwo usuwa wieloznaczność? (1214)
      • 31.9.4. Poszlaki (1214)
    • 31.10. Sposób na "odziedziczenie" konstruktorów (1215)
    • 31.11. Pojedynek: dziedziczenie klasy contra zawieranie obiektów składowych (1222)
    • 31.12. Wspaniałe konwersje standardowe przy dziedziczeniu (1224)
      • 31.12.1. Panorama korzyści (1228)
      • 31.12.2. Czego się nie opłaca robić (1230)
      • 31.12.3. Tuzin samochodów nie jest rodzajem tuzina pojazdów (1231)
      • 31.12.4. Konwersje standardowe wskaźnika do składnika klasy (1235)
    • 31.13. Wirtualne klasy podstawowe (1237)
      • 31.13.1. Publiczne i prywatne dziedziczenie tej samej klasy wirtualnej (1241)
      • 31.13.2. Uwagi o konstrukcji i inicjalizacji w przypadku klas wirtualnych (1241)
      • 31.13.3. Dominacja klas wirtualnych (1245)
    • 31.14. Ćwiczenia (1246)

    32. Wirtualne funkcje składowe (1253)

    • 32.1. Wirtualny znaczy: (teoretycznie) możliwy (1253)
    • 32.2. Polimorfizm (1260)
    • 32.3. Typy rezultatów różnych realizacji funkcji wirtualnej (1263)
      • 32.3.1. Zamiast "odpowiedni typ rezultatu" kompilator powie "kowariant" (1264)
    • 32.4. Dalsze cechy funkcji wirtualnej (1266)
    • 32.5. Wczesne i późne wiązanie (1268)
    • 32.6. Kiedy dla wywołań funkcji wirtualnych zachodzi jednak wczesne wiązanie? (1270)
    • 32.7. Kulisy białej magii, czyli jak to jest zrobione (1271)
    • 32.8. Funkcja wirtualna, a mimo to inline (1273)
    • 32.9. Destruktor? Najlepiej wirtualny! (1273)
    • 32.10. Pojedynek - funkcje przeładowane, zasłaniające się i wirtualne (zacierające się) (1275)
    • 32.11. Kontekstowe słowa kluczowe override i final (1277)
      • 32.11.1. Przykład użycia override i final, a także wirtualnych destruktorów (1279)
    • 32.12. Klasy abstrakcyjne (1290)
    • 32.13. Wprawdzie konstruktor nie może być wirtualny, ale. (1297)
    • 32.14. Rzutowanie dynamic_cast jest dla typów polimorficznych (1303)
    • 32.15. POD, czyli Pospolite Stare Dane (1306)
    • 32.16. Wszystko, co najważniejsze (1310)
    • 32.17. Finis coronat opus (1312)
    • 32.18. Ćwiczenia (1312)

    33. Operacje wejścia/wyjścia - podstawy (1316)

    • 33.1. Biblioteka iostream (1317)
    • 33.2. Strumień (1317)
    • 33.3. Strumienie zdefiniowane standardowo (1319)
    • 33.4. Operatory >> i << (1320)
    • 33.5. Domniemania w pracy strumieni zdefiniowanych standardowo (1321)
    • 33.6. Uwaga na priorytet (1324)
    • 33.7. Operatory << oraz >> definiowane przez użytkownika (1325)
      • 33.7.1. Operatorów wstawiania i wyjmowania ze strumienia nie dziedziczy się (1330)
      • 33.7.2. Operatory wstawiania i wyjmowania nie mogą być wirtualne. Niestety (1331)
    • 33.8. Sterowanie formatem (1334)
    • 33.9. Flagi stanu formatowania (1334)
      • 33.9.1. Znaczenie poszczególnych flag sterowania formatem (1336)
    • 33.10. Sposoby zmiany trybu (reguł) formatowania (1341)
    • 33.11. Manipulatory (1341)
      • 33.11.1. Manipulatory bezargumentowe (1342)
      • 33.11.2. Manipulatory mające argumenty (1347)
      • 33.11.3. Manipulator setw(int) (1347)
      • 33.11.4. Manipulator setfill (1350)
      • 33.11.5. Manipulator setprecision(int) (1350)
      • 33.11.6. Manipulator std::setbase(int) (1352)
      • 33.11.7. Manipulatory setiosflags, resetiosflags (1353)
      • 33.11.8. Tabele z zestawieniem manipulatorów (1353)
    • 33.12. Definiowanie swoich manipulatorów (1355)
      • 33.12.1. Manipulator jako funkcja (1355)
      • 33.12.2. Definiowanie manipulatora z argumentem (1357)
    • 33.13. Zmiana sposobu formatowania funkcjami setf, unsetf (1360)
    • 33.14. Dodatkowe funkcje do zmiany parametrów formatowania (1366)
      • 33.14.1. Funkcja width (1367)
      • 33.14.2. Funkcja składowa fill (1368)
      • 33.14.3. Funkcja precision (1369)
      • 33.14.4. Funkcja copyfmt (1370)
    • 33.15. Nieformatowane operacje wejścia/wyjścia (1370)
    • 33.16. Omówienie funkcji wyjmujących ze strumienia (1372)
      • 33.16.1. Funkcje do pracy ze znakami i napisami (1372)
      • 33.16.2. Wczytywanie binarne - funkcja read (1378)
      • 33.16.3. Funkcja ignore (1379)
      • 33.16.4. Pożyteczne funkcje pomocnicze (1381)
      • 33.16.5. Funkcje wstawiające do strumienia (1383)
    • 33.17. Ćwiczenia (1385)

    34. Operacje we/wy na plikach (1390)

    • 34.1. Strumienie płynące do lub od plików (1390)
      • 34.1.1. Otwieranie i zamykanie strumienia (1392)
    • 34.2. Błędy w trakcie pracy strumienia (1397)
      • 34.2.1. Flagi stanu błędu strumienia (1397)
      • 34.2.2. Funkcje do pracy na flagach błędu (1398)
      • 34.2.3. Kilka udogodnień dla sprawdzania poprawności (1399)
      • 34.2.4. Ustawianie i kasowanie flag błędu strumienia (1400)
      • 34.2.5. Trzy plagi, czyli "gotowiec", jak radzić sobie z błędami (1404)
    • 34.3. Przykład programu pracującego na plikach (1408)
    • 34.4. Przykład programu zapisującego dane tekstowo i binarnie (1410)
      • 34.4.1. Zapis w trybie tekstowym (1414)
      • 34.4.2. Odczyt z pliku tekstowego (1415)
      • 34.4.3. Zapis danych w plikach binarnych (1417)
      • 34.4.4. Odczyt danych z pliku binarnego (1418)
    • 34.5. Strumienie a technika rzucania wyjątków (1420)
    • 34.6. Wybór miejsca czytania lub pisania w pliku (1424)
      • 34.6.1. Funkcje składowe informujące o pozycji wskaźników (1425)
      • 34.6.2. Wybrane funkcje składowe do pozycjonowania wskaźników (1425)
    • 34.7. Pozycjonowanie w przykładzie większego programu (1428)
    • 34.8. Tie - harmonijna praca dwóch strumieni (1434)
    • 34.9. Ćwiczenia (1436)

    35. Operacje we/wy na stringach (1439)

    • 35.1. Strumień zapisujący do obiektu klasy string (1439)
      • 35.1.1. Przykłady ilustrujące użycie klasy ostringstream (1443)
    • 35.2. Strumień czytający z obiektu klasy string (1446)
      • 35.2.1. Prosty przykład użycia strumienia istringstream (1448)
      • 35.2.2. Strumień istringstream a wczytywanie parametrów-danych (1451)
      • 35.2.3. Wczytywanie argumentów wywoływania programu (1456)
    • 35.3. Ożenek: strumień stringstream czytający i zapisujący do stringu (1460)
      • 35.3.1. Przykładowy program posługujący się klasą stringstream (1461)
    • 35.4. Ćwiczenia (1465)

    36. Projektowanie programów orientowanych obiektowo (1467)

    • 36.1. Przegląd kilku technik programowania (1467)
      • 36.1.1. Programowanie liniowe (linearne) (1468)
      • 36.1.2. Programowanie proceduralne (czyli "orientowane funkcyjnie") (1468)
      • 36.1.3. Programowanie z ukrywaniem (zgrupowaniem) danych (1468)
      • 36.1.4. Programowanie obiektowe - programowanie bazujące na obiektach (1469)
      • 36.1.5. Programowanie obiektowo orientowane (OO) (1469)
    • 36.2. O wyższości programowania OO nad Świętami Wielkiej Nocy (1470)
    • 36.3. Obiektowo orientowane: projektowanie (1473)
    • 36.4. Praktyczne wskazówki dotyczące projektowania programu techniką OO (1474)
      • 36.4.1. Rekonesans, czyli rozpoznanie zagadnienia (1475)
      • 36.4.2. Faza projektowania (1475)
      • 36.4.3. Etap 1. Identyfikacja zachowań systemu (1477)
      • 36.4.4. Etap 2. Identyfikacja obiektów (klas obiektów) (1477)
      • 36.4.5. Etap 3. Usystematyzowanie klas obiektów (1479)
      • 36.4.6. Etap 4. Określenie wzajemnych zależności klas (1480)
      • 36.4.7. Etap 5. Składanie modelu. Sekwencje działań obiektów i cykle życiowe (1482)
    • 36.5. Faza implementacji (1483)
    • 36.6. Przykład projektowania (1483)
    • 36.7. Rozpoznanie naszego zagadnienia (1484)
    • 36.8. Projektowanie (1488)
      • 36.8.1. Etap 1. Identyfikacja zachowań naszego systemu (1488)
      • 36.8.2. Etap 2. Identyfikacja klas obiektów, z którymi mamy do czynienia (1489)
      • 36.8.3. Etap 3. Usystematyzowanie klas obiektów z naszego systemu (1492)
      • 36.8.4. Etap 4. Określamy wzajemne zależności klas (1494)
      • 36.8.5. Etap 5. Składamy model naszego systemu (1496)
    • 36.9. Implementacja modelu naszego systemu (1501)

    37. Szablony - programowanie uogólnione (1509)

    • 37.1. Definiowanie szablonu klas (1510)
    • 37.2. Prosty program z szablonem klas (1512)
      • 37.2.1. Ostrożnie z referencją jako parametrem aktualnym (1514)
    • 37.3. Szablon do produkcji funkcji (1515)
    • 37.4. Cudów nie ma. Sorry. (1519)
    • 37.5. Jak rozmieszczać w plikach szablony klas? (1520)
    • 37.6. Tylko dla orłów (1521)
    • 37.7. Szablony klas, drugie starcie (1521)
    • 37.8. Co może być parametrem szablonu - zwiastun (1522)
    • 37.9. Rozbudowany przykład z szablonem klas (1522)
      • 37.9.1. Definiowanie funkcji składowych szablonu klas (1527)
      • 37.9.2. Składniki statyczne w szablonie klasy (1528)
      • 37.9.3. Obiekt klasy szablonowej tworzony operatorem new (1530)
      • 37.9.4. Dyrektywa using składnikiem szablonu klas (1531)
      • 37.9.5. Przeładowany operator << w szablonie klas (1533)
      • 37.9.6. Jawne wywołanie destruktora klasy szablonowej (1534)
    • 37.10. Reguła SFINAE (1535)
    • 37.11. Kiedy kompilator sięga po nasz szablon klas? (1539)
    • 37.12. Co może być parametrem szablonu? Szczegóły (1540)
    • 37.13. Parametry domniemane (1549)
      • 37.13.1. Szablon klas z domniemanymi parametrami (1549)
      • 37.13.2. Domniemane parametry w szablonie funkcji (1550)
    • 37.14. Zagnieżdżenie a szablony (1552)
      • 37.14.1. Szablon funkcji składowych zagnieżdżony w szablonie klasy (1553)
      • 37.14.2. Szablon klasy zagnieżdżony w zwykłej klasie (1559)
      • 37.14.3. Szablon klasy z zagnieżdżoną definicją klasy (1561)
    • 37.15. Poradnik: jak pisać deklaracje przyjaźni w świecie szablonów (1563)
      • 37.15.1. Szablon obdarza przyjaźnią swój parametr (1569)
    • 37.16. Użytkownik sam może specjalizować szablon klas (1570)
      • 37.16.1. Kompletna (zupełna) specjalizacja szablonu klasy (1573)
      • 37.16.2. Częściowa specjalizacja szablonu klasy (1575)
      • 37.16.3. Częściowa specjalizacja pozwala wybrać parametry będące wskaźnikami (1577)
    • 37.17. Specjalizacja funkcji składowej szablonu klas (1581)
    • 37.18. Specjalizacja użytkownika szablonu funkcji (1583)
    • 37.19. Ćwiczenia (1585)

    38. Posłowie (1591)

    • 38.1. Per C++ ad astra (1591)

    A. Dodatek: Systemy liczenia (1593)

    • A.1. Dlaczego komputer nie liczy tak jak my? (1593)
    • A.2. System szesnastkowy (heksadecymalny) (1599)
    • A.3. Ćwiczenia (1601)

    Skorowidz (1603)

powrót
 
Produkty Podobne
Opus magnum C++ 11. Programowanie w języku C++. Wydanie II poprawione (komplet)
Programowanie. Teoria i praktyka z wykorzystaniem C++. Wydanie III
Opus magnum C++. Misja w nadprzestrzeń C++14/17. Tom 4
Programowanie funkcyjne w języku C++. Tworzenie lepszych aplikacji
C++. Podróż po języku dla zaawansowanych. Wydanie II
Język C++. Owoce programowania. Wydanie IX
Nowoczesny C++.  Zbiór praktycznych zadań dla przyszłych ekspertów
C++. Struktury danych i algorytmy
C++17 STL. Receptury
Programowanie wieloplatformowe z C++ i wxWidgets 3
Więcej produktów